TELEFON i FAX DO NASZEJ KSIĘGARNI
227580359 (+48227580359)

Harmonia społeczna. Czyli zasady szczęśliwego społeczeństwa

Dostępność 7 dni roboczych
Nasza cena: 21,00
Kod produktu: 000554
Twitter Google+ LinkedIn Wykop
Harmonia społeczna to oryginalna praca W. Juliana Korab-Karpowicza, współczesnego polskiego filozofa i myśliciela politycznego. Autor, urodzony w 1953 roku, studiował na Politechnice Gdańskiej (elektronika) i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (filozofia). W 1980-1981 był wiceprzewodniczącym NZS na KULu. Stan wojenny zmusił go do emigracji. Po ukończeniu studiów filozoficznych na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie oraz uzyskaniu doktoratu na Uniwersytecie Oksfordzkim, wykładał na wielu uniwersytetach na świecie, w tym między innymi na Uniwersytecie Bilkent w Ankarze (Turcja), Anglo-Amerykańskim Uniwersytecie w Pradze (Czechy), Stanowym Uniwersytecie Teksasu w San Maros (USA) i Uniwersytecie Zayed w Dubaju (ZEA). W Polsce był najpierw związany z Uczelnią Łazarskiego w Warszawie, a obecnie jest profesorem w Instytucie Politologii na Uniwersytecie Opolskim. Opublikował kilkadziesiąt prac naukowych, głównie w języku angielskim, w tym kilkanaście książek. Za najważniejsze jego dotychczasowe dzieło uważa się Tractatus Politico-Philosophicus – Traktat polityczno-filozoficzny, którego wersja anglojęzyczna została opublikowana przez Routledge i przetłumaczona na kilka języków. Harmonia społeczna jest dziełem będącym kontynuacją myśli autora zawartej Traktacie polityczno-filozoficznym. Jej tematyka obejmują takie zagadnienia, jak właściwie zorganizowane życie w społeczeństwie, państwo broniące interesów narodowych i służące obywatelom oraz zgodna współpraca międzynarodowa dla pokoju i dostatku. Praca ma duże znaczenie dla kształtowania dobrych relacji międzyludzkich i budowania silnego i przyjaznego państwa. Rozwija horyzonty myślenia i uczy patriotyzmu. Autor dowodzi, że nasze idee i sposób widzenia świata odkrywają, a zarazem kształtują naszą rzeczywistość. Dążeniu do dominacji przeciwstawia dążenie do doskonałości, a konfliktowi współdziałanie. Pokazuje, że jeżeli właściwie rozpoznamy naszą ludzką naturę i zorganizujemy życie społeczne zgodnie z zasadą współdziałania możemy osiągnąć harmonię społeczną. Jest ona nieodzowna dla szczęścia, czyli naszego spełnionego życia albo samorealizacji. Cytat z Przedmowy: Celem tej rozprawy jest pokazanie, że harmonia społeczna jest nieodzowna dla szczęścia i życia dobrego. Obecna dysharmonia, którą można zaobserwować w świecie, szczególnie w dziedzinie polityki i ekonomii, jest w dużej mierze wynikiem akceptacji błędnych założeń dotyczących natury ludzkiej, utożsamiających człowieka z samotną, interesowną jednostką poruszaną przez pożądania i wolę mocy, a życie z ciągłym konfliktem. Idee te leżą u podstaw współczesnej filozofii politycznej Zachodu, którego cywilizacja staje się obecnie kulturą globalną. Dodatkowy wpływ na ludzi współczesnych wywierają błędne, postmodernistyczne koncepcje kultury i rodziny. Te błędy przekładają się na obraz świata, w którym obecnie żyjemy. Pragnę udowodnić, że współdziałanie jest integralną częścią ludzkiej natury i że kiedy już właściwie rozpoznamy ludzką naturę i zorganizujemy nasze środowisko zgodnie z zasadą współdziałania, możemy osiągnąć harmonię społeczną. Harmonia społeczna, oparta o współdziałanie, prowadzi wspólnotę do szczęścia.

Szczęście to nie tylko ulotna chwila przyjemności. Rozpatrywane jako trwała wartość, wiąże się ono z wolnością, czyli możliwością samorealizacji jednostek, grup i całego społeczeństwa. Myśląc o wspólnocie politycznej i próbując odpowiedzieć na pytanie: jaka ona ma być, odpowiadam: harmonijna i szczęśliwa – czyli taka, której członkowie współpracują ze sobą na zasadzie wzajemnego poszanowania i uzupełniania oraz aktualizują swój potencjał czyli realizują siebie – oparta o zasady szczęśliwego społeczeństwa, z których pierwszą jest współdziałanie. Kolejne zasady to sprawiedliwość, mądrość przywódców, właściwa edukacja, dobre prawa, wiedza polityczna oraz ciągłość pokoleń. Zasady te po raz pierwszy wymieniłem w Traktacie polityczno-filozoficznym. Tutaj szerzej je przedstawiam, objaśniam i opatruję komentarzem.

Rozprawa ma charakterze normatywny. Wskazuje, na jakich ideach i założeniach powinien być oparty świat społeczny dla osiągnięcia celu w postaci szczęśliwego społeczeństwa. ??Przedstawioną w niej teorię nazywam racjonalizmem politycznym. Racjonalizm polityczny zakłada, że ludzie są obdarzeni rozumem i z tego wynika ich umiejętność tworzenia kultury i zdobywania wiedzy, a w szczególności ich zdolność do pojęciowego ujmowania rzeczywistości oraz do formułowania uogólnień prowadzących do praw i teorii. Wyraża się on w polityce w znajomości zarówno codziennych ludzkich zachowań, jak i najwyższych celów ludzkości, a także w pragmatyzmie działania, mającego na celu życie dobre. Ma swoje źródła filozoficzne w tradycji klasycznej.

Tradycja klasyczna to tradycja moralna, która wyłoniła się w europejskiej myśli politycznej. Obejmuje myślicieli, dla których polityka jest nieodłącznie związana z etyką i którzy podkreślają wagę cnót w życiu publicznym. Ukształtowali ją Platon, Arystoteles, Cyceron i inni wielcy filozofowie starożytności. Kontynuowana była przez filozofów chrześcijańskich – św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu. Do jej przedstawicieli zaliczymy także myślicieli spoza zachodniego kręgu kulturowego, takich jak Al Farabi w świecie arabskim, Konfucjusz w Chinach, czy legendarny Manu w Indiach. Ich wszystkich można bowiem powiązać z tradycją cnoty w polityce.

Twórcze rozwiązanie wielu problemów współczesnego świata zależy od możliwości powrotu do tradycji klasycznej i związanej z nią racjonalności — do rozumu, który w zakresie swych dociekań umieszcza nie tylko zdobycie środków do jak najbardziej efektywnego osiągnięcia określonych celów, ale także refleksję aksjologiczną obejmującą zagadnienia moralne oraz najwyższe ludzkie cele. Jednakże, z uwagi na swój postępowy charakter oparty na refleksji albo namyśle nad sobą, tradycja klasyczna to nie tylko tradycja moralna od wieków ożywiająca naszą cywilizację, ale także nasza przyszłość. Wskazuje ona bowiem ludziom drogę wyjścia od świata, jakim jest dzisiaj, do świata większej doskonałości. Moje rozważania kończę, wiążąc ideę szczęśliwego społeczeństwa z dobrym państwem oraz ludzką ewolucją. W. Julian Korab-Karpowicz


Strona główna Książki wydawnictwa Antyk Jak kupować Logowanie Kontakt z nami Informacje o naszej firmie Zapowiedzi